tryngiel (język polski)

wymowa:
[uwaga 1] IPA: [ˈtrɨ̃ŋʲɟɛl], AS: [trỹŋʹǵel], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk- 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) daw. napiwek[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) daw. tryngielt[1], daw. tryngield[1], daw. trynkgield[1], daw. trangielt[1], daw. trengiel[1], daw. trynkał[1], reg. śl. trangiel[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Trinkgeld
uwagi:
  1. ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 3 4 5 6 7 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Tryngiel” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VII: T-Y, Warszawa 1900–1927, s. 137.
  2. ↑ Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Galeria „Na Gojach”, Ustroń 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.