trotyl (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. organiczny związek chemiczny, silny materiał wybuchowy; zob. też trotyl w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trotyl trotyle dopełniacz trotylu trotyli celownik trotylowi trotylom biernik trotyl trotyle narzędnik trotylem trotylami miejscownik trotylu trotylach wołacz trotylu trotyle - przykłady:
- (1.1) Po raz pierwszy trotyl wyprodukowano na skalę komercyjną w Niemczech w roku 1901[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. trotylowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem.
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) trinitrotoluene, TNT
- czeski: (1.1) trinitrotoluen m
- włoski: (1.1) tritolo m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.