trogony (język polski)

przedstawiciel trogonów (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) syst. ornit. Trogoniformes A.O.U.^[1], rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych; zob. też trogony w Wikipedii

(1.2) syst. ornit. Trogonidae Lesson^[2], rodzina ptaków z rzędu trogonów (1.1)

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) M., B. i W. lm od: trogon

odmiana:

(1.1-2) blp,

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	trogony
dopełniacz	trogonów
celownik	trogonom
biernik	trogony
narzędnik	trogonami
miejscownik	trogonach
wołacz	trogony

przykłady:

(1.2) Ptaki z rodziny trogonów posiadają krótkie grube nogi.

składnia:

kolokacje:

(1.1) trogony występują / gniazdują • wymarłe trogony

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) takson

(1.2) takson

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. trogon mzw

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. trogon + -y

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: