trinio (język łaciński)
trinio (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) trójka (na kostce)[1]
- odmiana:
- (1) trinio, trīnĭōnis (deklinacja III)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trīnĭō trīnĭōnēs dopełniacz trīnĭōnis trīnĭōnum celownik trīnĭōnī trīnĭōnibus biernik trīnĭōnem trīnĭōnēs ablatyw trīnĭōne trīnĭōnibus wołacz trīnĭō trīnĭōnēs - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- licz. porz. tertius
- czas. terni
- rzecz. trinitas ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Słownik łacińsko-polski, tomy I-V, praca zbiorowa pod red. Mariana Plezi, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1959-1979, ISBN 8301009241.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.