traun (język wilamowski)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) ufać, wierzyć[1]
- (1.2) ufać, zaufać, wierzyć, uwierzyć
- (1.3) odważyć się, zdobyć się
- (1.4) udzielać ślubu, udzielić ślubu
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- swn. trūwēn < pragerm. *trūwāną; por. niem. trauen
- uwagi:
- zobacz też: traun • cu̇traun
- źródła:
- ↑
Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. S-Z, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 454.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.