trądzik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik], AS: [trõńʒ́ik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ą
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) med. schorzenie skóry wywołane przez łojotok
- odmiana:
- (1) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik trądzik dopełniacz trądziku / trądzika[1] celownik trądzikowi biernik trądzik narzędnik trądzikiem miejscownik trądziku wołacz trądziku - przykłady:
- (1.1) Twarz Ani jest oszpecona przez trądzik.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) trądzik różowaty • trądzik młodzieńczy • trądzik u dorosłych
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trąd mrz
- przym. trądzikowy, trądowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) acne
- arabski: (1.1) حب ,عد, عید
- baskijski: (1.1) akne
- bułgarski: (1.1) акне n
- czeski: (1.1) akné ż
- duński: (1.1) akne w
- esperanto: (1.1) akno, akneo
- francuski: (1.1) acné ż
- hiszpański: (1.1) acné m
- słowacki: (1.1) akné ż
- szwedzki: (1.1) akne w, acne w
- turecki: (1.1) akne
- włoski: (1.1) acne ż
- źródła:
- 1 2
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.