tiur (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
wykrzyknik
- (1.1) onomatopeja imitująca wysokie dźwięki wydawane przez instrument lub ptaka[1]
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Wróbelek radośnie zaterlikał: – Tiur, tiur, turli, tiur, tirli, tiur.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) tirli, tirlili, tiurli, tiurrli, tiurlili, tiurrlili, turli
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zob. terlikać
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Mirosław Bańko, Słownik onomatopei czyli wyrazów dźwięko- i rucho-naśladowczych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978-83-01-15799-9, s. 173.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.