timbre (język polski)
- wymowa:
- (spolszczona) ‹tembr›
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) rzad. jakość brzmienia dźwięku lub głosu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik timbre timbre’y dopełniacz timbre’u timbre’ów celownik timbre’owi timbre’om biernik timbre timbre’y narzędnik timbre’em timbre’ami miejscownik timbrze timbre’ach wołacz timbrze timbre’y - przykłady:
- (1.1) Karolowi bardzo przypadł do gustu timbre jej głosu.
- składnia:
- (1.1) timbre + D.
- kolokacje:
- (1.1) niski / wysoki / kobiecy / męski timbre • timbre głosu / instrumentu
- synonimy:
- (1.1) barwa, ton, zabarwienie; książk. tembr
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) brzmienie
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tembr mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. timbre
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: tembr
- źródła:
timbre (język angielski)
- wymowa:
- bryt. enPR: tăm'bə(r), IPA: /ˈtæmbə(ɹ)/, X-SAMPA: /"t{mb@(r)/
- amer. enPR: tăm'bə(r) lub tĭm'bə(r), IPA: /ˈtæm.bɚ/ lub /ˈtɪm.bɚ/, X-SAMPA: /"t{mb@`/ lub /"tImb@`/
- wymowa amerykańska
- homofon: timber
- wymowa australijska
- znaczenia:
rzeczownik policzalny lub niepoliczalny
timbre (język francuski)
un timbre (1.1)
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) znaczek (np. pocztowy)[1]
- (1.2) dzwonek (dźwięk)[1]
- odmiana:
- (1.1-2) lp timbre; lm timbres
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- st.franc. timbre < gr. τύμπανον (túmpanon) → bęben
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.