tetraedr (język polski)
tetraedr (1.1)
- wymowa:
- IPA: [tɛˈtraɛtr̥], AS: [tetraetr̦], zjawiska fonetyczne: wygł.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) geom. bryła geometryczna, której podstawa oraz ściany są trójkątami[1][2]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tetraedr tetraedry dopełniacz tetraedru tetraedrów celownik tetraedrowi tetraedrom biernik tetraedr tetraedry narzędnik tetraedrem tetraedrami miejscownik tetraedrze tetraedrach wołacz tetraedrze tetraedry - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) czworościan
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. tetraedralny, tetraedryczny
- rzecz. tetraedryt m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. τετράεδρος (tetráedros)[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: czworościan
- źródła:
- 1 2 Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. IX, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1958–1969, s. 127.
- ↑
Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VII: T-Y, Warszawa 1900–1927, s. 54.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.