terespolski (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌtɛrɛˈspɔlsʲci], AS: [terespolsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) przym. od Terespol
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik terespolski terespolska terespolskie terespolscy terespolskie dopełniacz terespolskiego terespolskiej terespolskiego terespolskich celownik terespolskiemu terespolskiej terespolskiemu terespolskim biernik terespolskiego terespolski terespolską terespolskie terespolskich terespolskie narzędnik terespolskim terespolską terespolskim terespolskimi miejscownik terespolskim terespolskiej terespolskim terespolskich wołacz terespolski terespolska terespolskie terespolscy terespolskie - przykłady:
- (1.1) Pamiętam, kiedy przyjechaliśmy na Pragę, na dworzec Terespolski, jechaliśmy potem przez most Kierbedzia[1].
- (1.1) Jej rozwój nastąpił na początku XX w., co było związane z budową linii kolei terespolskiej[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Terespol, terespolanin, terespolanka
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Jarosław Iwaszkiewicz, Wenecja i inne szkice, 2008, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Tomasz K. Żurawski, Lokalna, 17/10/2002, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.