ten jedyny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) wybranek serca, partner życiowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik ten jedyny dopełniacz tego jedynego celownik temu jedynemu biernik tego jedynego narzędnik tym jedynym miejscownik tym jedynym wołacz ten jedyny - przykłady:
- (1.1) […] o ile nie jesteś pewna, że trafiłaś na tego jedynego, lepiej zachowaj swoją niezależność i daruj sobie układ, który może za dwa lata skończyć się potężną kłótnią o to, kto dostanie waszego kota.[1]
- (1.1) Wydaje się, że etap narzeczeństwa nastaje tak po prostu, znienacka. Nikt z badanych nie wspominał o decyzji poprzedzonej głębokimi przemyśleniami, czy to na pewno ten jedyny/ta jedyna.[2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. forma żeńska ta jedyna
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) the one
- źródła:
- ↑ Cosmopolitan, nr 12, Warszawa, 2000 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Paula Ściblak, Od wspólnej pracy do wzajemnego rozumienia się. Powody zawierania małżeństw [w:] Od obyczaju do mody: Przemiany życia codziennego pod redakcją Joanny Zalewskiej i Marty Cobel-Tokarskiej, Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej, Warszawa 2014, ISBN 978-83-62828-91-3, s. 52
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.