temperamencik (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od temperament
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ona to ma niezły temperamencik!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) charakterek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. temperament m
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. temperament + -ik
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: temperament
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.