tartuffe (język polski)
- wymowa:
- ‹tartif›
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) świętoszek, obłudnik i hipokryta
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tartuffe tartuffe'owie dopełniacz tartuffe'a tartuffe'ów celownik tartuffe'owi tartuffe'om biernik tartuffe'a tartuffe'ów narzędnik tartuffe'em tartuffe'ami miejscownik tartuffe'ie tartuffe'ach wołacz tartuffe'ie tartuffe'owie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Tartuffe; zobacz też: obłudnik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. Tartuffe; od imienia tytułowego bohatera komedii Moliera Świętoszek, który charakteryzował się tymi cechami
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
tartuffe (język angielski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) tartuffe, Tartuffe; świętoszek, religijny hipokryta
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.