tężeć (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈtɛ̃w̃ʒɛʨ̑], AS: [tẽũ̯žeć], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę 
​
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) zmieniać stan skupienia z ciekłego na stały
(1.2) stawać się sztywnym, nieruchomieć, drętwieć
(1.3) stawać się mocniejszym, solidniejszym, wzmagać, nabierać sił, potęgi
odmiana:
(1.1-3) koniugacja III
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) krzepnąć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tężenie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.