sztych (język polski)
sztych (1.2)
sztych (1.4)
- wymowa:
- IPA: [ʃtɨx], AS: [štyχ]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) koniec broni białej
- (1.2) szt. rycina wykonana w metalowej płycie i odbita na papierze
- (1.3) st.pol. cios
- (1.4) karc. karty wzięte przez gracza na jednym etapie rozgrywki
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sztych sztychy dopełniacz sztychu sztychów celownik sztychowi sztychom biernik sztych sztychy narzędnik sztychem sztychami miejscownik sztychu sztychach wołacz sztychu sztychy - przykłady:
- (1.1) […] A wówczas pan Kmicic, przyłożywszy mu sztych do gardła, kazał opowiadać całą prawdę.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) szpic
- (1.4) lewa
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sztychówka ż
- związki frazeologiczne:
- być na sztychu • wystawiać na sztych
- etymologia:
- (1.1) niem. Stich
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.