szturm (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wojsk. atak zbrojny

(1.2) wtargnięcie, zajęcie

(1.3) daw. nawałnica, sztorm

(1.4) gw. (Mazury) burza^[1]

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	szturm	szturmy
dopełniacz	szturmu	szturmów
celownik	szturmowi	szturmom
biernik	szturm	szturmy
narzędnik	szturmem	szturmami
miejscownik	szturmie	szturmach
wołacz	szturmie	szturmy

przykłady:

(1.1) Żołdacy carycy przypuścili szturm na miasto.

(1.2) Babce szturm na hipermarket odbił się rykoszetem.

składnia:

kolokacje:

(1.1) przypuszczać szturm

synonimy:

(1.1) atak

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. szturmować ndk.

przym. szturmowy

przysł. szturmem

rzecz. szturmak mrz, szturman mos, szturmowanie n, szturmowiec mos, szturmówka ż, szturmwał mrz

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. Sturm

uwagi:

tłumaczenia:

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: sztorm

(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: burza

• angielski: (1.1) attack, assault
• bułgarski: (1.1) щурм m
• francuski: (1.1) assault m
• hiszpański: (1.1) asalto m
• nowogrecki: (1.1) προσβολή ż, εφόρμηση ż, ρεσάλτο n

źródła: