nawałnica (język polski)
nawałnica (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌnavawʲˈɲiʦ̑a], AS: [navau̯ʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) książk. gwałtowna burza połączona z silnym wiatrem
- (1.2) książk. bardzo obfity gwałtowny deszcz, śnieg, wiatr itp.
- (1.3) książk. przen. o wstrząsie dziejowym
- (1.4) książk. o atakującym wojsku; także o napierającym tłumie ludzi
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nawałnica nawałnice dopełniacz nawałnicy nawałnic celownik nawałnicy nawałnicom biernik nawałnicę nawałnice narzędnik nawałnicą nawałnicami miejscownik nawałnicy nawałnicach wołacz nawałnico nawałnice - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) burza, huragan, orkan, szkwał, sztorm, wichura
- (1.2) buran, śnieżyca, zadymka, zamieć, zawierucha
- (1.3) nawał, nawała
- (1.4) atak, najście, napaść, napór, nawała, szturm
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nawał mrz
- przym. nawałnicowy, nawalny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- por. szkwał • wichura • zawierucha • huragan • ulewa • śnieżyca
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) squall, storm, tempest; (1.2) blizzard, storm; (1.4) onslaught, onset, onrush
- białoruski: (1.1) навальніца ż; (1.3) навальніца ż
- esperanto: (1.1) tempesto, ŝtormo; (1.2) ŝtormo
- francuski: (1.1) tempête ż
- kaszubski: (1.1) szor m
- rosyjski: (1.1) гроза́ ż
- rumuński: (1.4) val n
- ukraiński: (1.1) гроза́ ż
- włoski: (1.1) bufera ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.