szturchaniec (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy
- (1.1) pot. niezbyt mocne uderzenie, zadawane w którąś część ciała powyżej pasa i poniżej głowy[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik szturchaniec szturchańce dopełniacz szturchańca szturchańców celownik szturchańcowi szturchańcom biernik szturchańca / rzad. szturchaniec[1] szturchańce narzędnik szturchańcem szturchańcami miejscownik szturchańcu szturchańcach wołacz szturchańcu szturchańce - przykłady:
- (1.1) Pobudziła go do wstania szturchańcem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kuksaniec, sójka; gw. (Śląsk Cieszyński) bącka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. szturchanina ż, szturchaczka ż, szturchanie n, szturchnięcie n, poszturchiwanie n
- czas. szturchać ndk., szturchnąć dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. szturchać + -aniec
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2
Hasło „szturchaniec” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.