sztreka (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈʃtrɛka], AS: [štreka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw. (Górny Śląsk) górn. poziome wyrobisko korytarzowe[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Strecke[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 Stanisław Kania, Słownik argotyzmów, Wiedza Powszechna, Warszawa 1995, ISBN 83-214-0993-8, s. 220.
  2. ↑ Dorota Simonides, Śląski horror. O diabłach, skarbnikach, utopcach i innych strachach, Śląski Instytut Naukowy, Katowice 1984, s. 141.

sztreka (język kaszubski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tor (kolejowy)
odmiana:
przykłady:
(1.1) Zdłuż sztreczi roscą brzezany. → Wzdłuż torów kolejowych rosną kozaki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Strecke
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.