szlafmyca (język polski)

szlafmyca (1.1)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. miękka czapka męska nakładana do spania^[1]; używana też jako poranne nakrycie głowy

(1.2) przen. safanduła^[2]

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	szlafmyca	szlafmyce
dopełniacz	szlafmycy	szlafmyc
celownik	szlafmycy	szlafmycom
biernik	szlafmycę	szlafmyce
narzędnik	szlafmycą	szlafmycami
miejscownik	szlafmycy	szlafmycach
wołacz	szlafmyco	szlafmyce

przykłady:

(1.1) Jacek włożył szlafmycę i podreptał do sypialni.

(1.1) Z okien domów, na najmniejszy hałas, wyglądały ciekawie głowy w perukach, czepkach i szlafmycach^[3].

składnia:

kolokacje:

(1.1) założyć / włożyć / ubrać / nałożyć szlafmycę

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) czapka

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz.

zdrobn. szlafmycka ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) niem. Schlafmütze < niem. Schlaf → sen + niem. Mütze → czapka

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) nightcap
• niemiecki: (1.1) Schlafmütze ż
• włoski: (1.1) berretto da notte

źródła: