szkarłatnik (język polski)
muszle szkarłatnika (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) zool. Thais haemastoma, ślimak morski o ozdobnej kolczastej muszli
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik szkarłatnik szkarłatniki dopełniacz szkarłatnika szkarłatników celownik szkarłatnikowi szkarłatnikom biernik szkarłatnika szkarłatniki narzędnik szkarłatnikiem szkarłatnikami miejscownik szkarłatniku szkarłatnikach wołacz szkarłatniku szkarłatniki - przykłady:
- (1.1) W starożytności wydzielinę szkarłatników wykorzystywano do wytwarzania szkarłatnego barwnika.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) purpurowiec
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. szkarłat mrz, szkarłatowość ż, szkarłatnienie n, szkarłatnica ż, szkarłacica ż, szarłat mrz, szarłatność ż, szarłatowatość ż
- czas. szkarłatnieć ndk.
- przym. szarłatowaty, szkarłatny, szkarłatowy, szarłatny
- przysł. szkarłatnie, szkarłatno
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. szkarłat + -nik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.