sześcioosobowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌʃɛɕʨ̑ɔːsɔˈbɔvɨ], AS: [šeść•osobovy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• dł. sam.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) przeznaczony dla sześciu osób, mogący pomieścić sześć osób
- (1.2) złożony z sześciu osób, wykonywany przez sześć osób
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik sześcioosobowy sześcioosobowa sześcioosobowe sześcioosobowi sześcioosobowe dopełniacz sześcioosobowego sześcioosobowej sześcioosobowego sześcioosobowych celownik sześcioosobowemu sześcioosobowej sześcioosobowemu sześcioosobowym biernik sześcioosobowego sześcioosobowy sześcioosobową sześcioosobowe sześcioosobowych sześcioosobowe narzędnik sześcioosobowym sześcioosobową sześcioosobowym sześcioosobowymi miejscownik sześcioosobowym sześcioosobowej sześcioosobowym sześcioosobowych wołacz sześcioosobowy sześcioosobowa sześcioosobowe sześcioosobowi sześcioosobowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.2) W skład sześcioosobowej ekspedycji wchodzą - prócz legniczan - dwaj kaliszanie[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pokój sześcioosobowy
- (1.2) zespół/urząd/organ sześcioosobowy • kierownictwo sześcioosobowe • drużyna sześcioosobowa
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.2) шесточленен
- źródła:
- ↑ Gazeta Wrocławska, nr 12.02, Wrocław, 1999 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.