szaławiła (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌʃawaˈvʲiwa], AS: [šau̯avʹiu̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. człowiek lekkomyślny i oddający się zabawom
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) przest. kobieta lekkomyślna i oddająca się zabawom
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik szaławiła szaławiły dopełniacz szaławiły szaławiłów celownik szaławile szaławiłom biernik szaławiłę szaławiłów narzędnik szaławiłą szaławiłami miejscownik szaławile szaławiłach wołacz szaławiło szaławiły - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik szaławiła szaławiły dopełniacz szaławiły szaławił celownik szaławile szaławiłom biernik szaławiłę szaławiły narzędnik szaławiłą szaławiłami miejscownik szaławile szaławiłach wołacz szaławiło szaławiły - przykłady:
- (1.1) Karol, ty niereformowalny szaławiło, czy wreszcie zwrócisz mi notatki z algebry, które pożyczyłeś dwa miesiące temu?
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) lekkoduch, letkiewicz, luzak, świszczypała, trzpiot, szałaput, wartogłów, sowizdrzał, wietrznik; książk. bon viveur, bonwiwer, bon vivant
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ukr. шалавіла[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) hurluberlu
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.