synekura (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌsɨ̃nɛˈkura], AS: [sỹnekura], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) dobrze płatna posada, która nie wymaga od zatrudnionego większego wysiłku
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik synekura synekury dopełniacz synekury synekur celownik synekurze synekurom biernik synekurę synekury narzędnik synekurą synekurami miejscownik synekurze synekurach wołacz synekuro synekury - przykłady:
- (1.1) On nie szuka normalnej pracy, ale synekury, dzięki której sobie zarobi, ale się nie narobi.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. synekuralny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) franc. sinécure < ang. sinecure < łac. sine + cura
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sinecure
- francuski: (1.1) sinécure ż
- nowogrecki: (1.1) αργομισθία ż
- rosyjski: (1.1) синеку́ра ż
- włoski: (1.1) sinecura ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.