suspensa (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kośc. kara stosowana wobec duchownych, polegająca na zakazie lub ograniczeniu możliwości pełnienia czynności przynależnych z racji stanu lub funkcji; zob. też suspensa w Wikipedii
(1.2) przest. zawieszenie kogoś w urzędowaniu
(1.3) przest. zawieszenie mocy obowiązującego prawa
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. suspendowany mos, suspendowanie n, suspens mrz, suspensja ż, suspensorium n
czas. suspendować ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. suspensio → zawieszenie, powstrzymanie[1]; franc. suspense[2]
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) suspension
  • francuski: (1.1) suspension ż
  • hiszpański: (1.1) suspensión ż
  • łaciński: (1.1) suspensio ż
  • niemiecki: (1.1) Suspension ż
  • włoski: (1.1) sospensione ż
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „suspensa” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978–83–01–19910–4.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.