sunnita (język polski)

wymowa:
IPA: [sũɲˈːita], AS: [sũ•ńita], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.gemin.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. wyznawca sunnickiego odłamu islamu - sunnizmu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sunnizm mrz, Sunna ż
forma żeńska sunnitka ż
przym. sunnicki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

sunnita (język czeski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) rel. sunnita
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) sunita
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sunita
przym. sunitský, sunnitský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

sunnita (język włoski)

wymowa:
IPA: /sun.'ni.ta/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel. sunnita

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) rel. sunnitka

przymiotnik

(3.1) rel. sunnicki
odmiana:
(1.1) lp sunnita; lm sunniti
(2.1) lp sunnita; lm sunnite
(3.1) lp sunnita m ż; lm sunniti m, sunnite ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sunna ż, sunnismo m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.