sumiątko (język polski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) pot. młody, niedorosły sum

(1.2) pot. iron. zdrobn. od sumienie

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	sumiątko	sumiątka
dopełniacz	sumiątka	sumiątek
celownik	sumiątku	sumiątkom
biernik	sumiątko	sumiątka
narzędnik	sumiątkiem	sumiątkami
miejscownik	sumiątku	sumiątkach
wołacz	sumiątko	sumiątka

przykłady:

(1.1) Według moich obserwacji na rzece Siti, jednym z dopływów rzeki Mołogi sumiątka trzymają się tutaj przez pierwszy okres na bystrzynach, za kamieniami, w towarzystwie ślizów, piskorzy i głowaczy, którymi po miesiącu lub dwóch zaczynają się żywić^[1].

(1.2) Zastanawiam się, gdzie podziewa się tak wrażliwe sumiątko farmaceutów, kiedy bez oporów polecają biednym na oko emerytom cudowne preparaty na serce^[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1)

rzecz. sum m, sumik m

przym. sumiasty

(1.2)

rzecz. sumienie n, sumienność ż

przym. sumienny

przysł. sumiennie

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pol. sum + -i- + -ątko

(1.2) pol. sumienie

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: