subordynacjonizm (język polski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) teol. hist. pogląd teologiczny, według którego Syn Boży i Duch Święty podporządkowani Bogu Ojcu; zob. też subordynacjonizm w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Który sobór potępił subordynacjonizm?
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) herezja
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. subordynacja ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. subordinatio → podporządkowanie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.