subordynacja (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) podporządkowanie się dyscyplinie, zdyscyplinowanie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik subordynacja subordynacje dopełniacz subordynacji subordynacji / przest. subordynacyj celownik subordynacji subordynacjom biernik subordynację subordynacje narzędnik subordynacją subordynacjami miejscownik subordynacji subordynacjach wołacz subordynacjo subordynacje - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) posłuszeństwo, karność, uległość, przest. sforność, powolność
- antonimy:
- (1.1) niesubordynacja, nieposłuszeństwo, krnąbrność
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. subordynowanie n, subordynacjonizm m
- czas. subordynować ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. subordinatio
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) subordination
- bułgarski: (1.1) субординация ż
- ukraiński: (1.1) субординація ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.