krnąbrność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈkr̥nɔ̃mbrnɔɕʨ̑], AS: [kr̦nõmbrność], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.• asynch. ą
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) brak posłuszeństwa, ignorowanie rozkazów, nakazów
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik krnąbrność dopełniacz krnąbrności celownik krnąbrności biernik krnąbrność narzędnik krnąbrnością miejscownik krnąbrności wołacz krnąbrności - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) nieposłuszeństwo, niekarność, niesforność, niesubordynacja, przekora, upór
- antonimy:
- (1.1) karność, posłuszeństwo, potulność, subordynacja, uległość, zdyscyplinowanie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. krnąbrny
- przysł. krnąbrnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) entêtement m, opiniâtreté ż
- hiszpański: (1.1) terquedad ż, cabezonería ż
- nowogrecki: (1.1) πείσμα n, ξεροκεφαλιά ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.