strupieszały (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌstrupʲjɛˈʃawɨ], AS: [strupʹi ̯ešau̯y], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) prawie martwy, obumierający ze starości
- (1.2) nieaktualny, starodawny
- odmiana:
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik strupieszały strupieszała strupieszałe strupieszali strupieszałe dopełniacz strupieszałego strupieszałej strupieszałego strupieszałych celownik strupieszałemu strupieszałej strupieszałemu strupieszałym biernik strupieszałego strupieszały strupieszałą strupieszałe strupieszałych strupieszałe narzędnik strupieszałym strupieszałą strupieszałym strupieszałymi miejscownik strupieszałym strupieszałej strupieszałym strupieszałych wołacz strupieszały strupieszała strupieszałe strupieszali strupieszałe - przykłady:
- (1.2) Kto zdecydował politycznie? – strupieszały rząd londyński, gromada karierowiczów, która chciała Churchillowi się przypodobać, a która wykazała jedynie, że zapomniała Jałtę[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) strupieszałe drzewo, strupieszała twarz
- (1.2) strupieszałe poglądy, strupieszałe towarzystwo
- synonimy:
- (1.2) przeżyty, skostniały, nienowoczesny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. strupieszenie n, strupieszałość ż
- czas. strupieszeć
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Jerzy Odrowąż-Pieniążek, Więcej niż świadek, „Iskry”, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.