strug (język polski)

strug (1.1)

wymowa:

IPA: [struk], AS: [struk], zjawiska fonetyczne: wygł.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) techn. narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna

rzeczownik, rodzaj żeński, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: struga

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	strug	strugi
dopełniacz	struga	strugów
celownik	strugowi	strugom
biernik	strug	strugi
narzędnik	strugiem	strugami
miejscownik	strugu	strugach
wołacz	strugu	strugi

(2.1) zob. struga

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) hebel; gw. (Górny Śląsk) hobel

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. struganie n, strugaczka ż, strugarka ż, strużka ż, wystruganie n, zastruganie n

czas. strugać ndk., wystrugać dk., zastrugać dk.

przym. strugowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) plane
• bułgarski: (1.1) ренде n
• czeczeński: (1.1) воттана
• duński: (1.1) høvl w
• esperanto: (1.1) rabotilo
• estoński: (1.1) höövel
• francuski: (1.1) rabot m
• hiszpański: (1.1) cepillo m
• niemiecki: (1.1) Hobel
• nowogrecki: (1.1) πλάνη ż, ροκάνι n
• rapanui: (1.1) hahu
• rosyjski: (1.1) рубанок m
• słowacki: (1.1) hoblík m
• szwedzki: (1.1) hyvel w
• wilamowski: (1.1) hūvuł ż
• włoski: (1.1) pialla ż

źródła:

strug (język wilamowski)

strug (1.1)

strug (1.2)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

stru̐g

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) struga, ciecz płynąca wąskim pasmem; płynąca, lejąca się woda, ciecz

(1.2) geogr. hydrol. struga, mała rzeczka

(1.3) geogr. hydrol. potok, strumień

odmiana:

(1.1-3) lp strug; lm struga

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: