stronnictwo (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) polit. zorganizowane ugrupowanie o wspólnych poglądach, działające wspólnie dla osiągnięcia określonych celów
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik stronnictwo stronnictwa dopełniacz stronnictwa stronnictw celownik stronnictwu stronnictwom biernik stronnictwo stronnictwa narzędnik stronnictwem stronnictwami miejscownik stronnictwie stronnictwach wołacz stronnictwo stronnictwa - przykłady:
- (1.1) W Rzeczypospolitej powstało kilka stronnictw, różniących się programem politycznym i strategią realizacji celów[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) stronnictwo polityczne • założyciel stronnictwa
- synonimy:
- (1.1) formacja, frakcja, klub, koło, partia, stowarzyszenie, związek
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. strona ż, stronica ż, stroniczka ż, stronniczość ż, stronnik mos, stronniczka ż
- czas. stronić ndk.
- przym. stronniczy
- przysł. stronami, stronniczo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. stronnik + -stwo
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) club, party
- esperanto: (1.1) partio
- francuski: (1.1) faction ż
- kaszubski: (1.1) stronnictwò n
- włoski: (1.1) partito m, fazione ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.