stroisz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈstrɔjiʃ], AS: [stroi ̯iš], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) leśn. chrust, drobne zielone gałęzie[1]
- (1.2) daw. tyka, żerdź wbita w ziemię do podpierania roślin[2]
- (1.3) daw. trzonek, stylisko[2]
czasownik
- (2.1) 2 os. lp cz. teraźniejszego zob. stroić
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik stroisz dopełniacz stroiszu celownik stroiszowi biernik stroisz narzędnik stroiszem miejscownik stroiszu wołacz stroiszu - przykłady:
- (1.3) Splatał bowiem pierwotną sieć z wiklów, osadzał ją na stroiszu, czyli trzonku, lub podstępnie zastawiał.[3]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.3) trzonek, stylisko, dzierżak
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. stroiszowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. VIII, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1958–1969, s. 816.
- 1 2
Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VI: S-Ś, Warszawa 1900–1927, s. 457. - ↑ S. Żeromski: Międzymorze
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.