stenobiont (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) ekol. gatunek o wąskim zakresie tolerancji w stosunku do czynników środowiskowych[1][2]; zob. też stenobionty w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik stenobiont stenobionty dopełniacz stenobionta stenobiontów celownik stenobiontowi stenobiontom biernik stenobionta stenobionty narzędnik stenobiontem stenobiontami miejscownik stenobioncie stenobiontach wołacz stenobioncie stenobionty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) eurybiont
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) oligobiont, mezobiont, polibiont
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. steno- + -biont
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „stenobionty” w: Encyklopedia Leśna, Lasy Państwowe. - ↑ Ewa Pyłka-Gutowska, Ekologia z ochroną środowiska, Wydawnictwo Oświata, Warszawa 1999, ISBN 83-85394-65-6, s. 26.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.