-biont (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
temat słowotwórczy
- (1.1) drugi człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z organizmem żywym[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik -biont -bionty dopełniacz -bionta -biontów celownik -biontowi -biontom biernik -bionta -bionty narzędnik -biontem -biontami miejscownik -bioncie -biontach wołacz -bioncie -bionty - przykłady:
- (1.1) eury- + -biont = eurybiont
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) eurybiont • stenobiont • oligobiont • mezobiont • polibiont
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. βιόω
- uwagi:
- zobacz słowa kończące się na „-biont”
- tłumaczenia:
- źródła:
-biont (język angielski)
- wymowa:
- znaczenia:
temat słowotwórczy
- (1.1) -biont
- odmiana:
- (1.1) lp -biont; lm -bionts
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. βιόω
- uwagi:
- zobacz słowa kończące się na „-biont”
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.