steniczny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) psych. silny, mocny, aktywny[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik steniczny steniczna steniczne steniczni steniczne dopełniacz stenicznego stenicznej stenicznego stenicznych celownik stenicznemu stenicznej stenicznemu stenicznym biernik stenicznego steniczny steniczną steniczne stenicznych steniczne narzędnik stenicznym steniczną stenicznym stenicznymi miejscownik stenicznym stenicznej stenicznym stenicznych wołacz steniczny steniczna steniczne steniczni steniczne - przykłady:
- (1.1) Afekt, do którego doprowadziła człowieka np. rozpacz czy strach, może być steniczny albo asteniczny w zależności od tego, czy pobudził aktywność ruchową człowieka, czy też podziałał na nią hamująco[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) uczucie steniczne • typ steniczny • kolec steniczny • emocjonalność / gorączka / reakcja / sylwetka steniczna
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) asteniczny
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. σθένος (sthénos)
- uwagi:
- zobacz też: asteniczny • hipersteniczny • hiposteniczny • steniczny
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Państwo i prawo: organ Zrzeszenia Prawników Demokratów w Polsce, t. 17, „Zrzeszenie”, 1962.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.