starówka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [staˈrufka], AS: [starufka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) turyst. zwykle najstarsza, zabytkowa część miasta; zob. też starówka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik starówka starówki dopełniacz starówki starówek celownik starówce starówkom biernik starówkę starówki narzędnik starówką starówkami miejscownik starówce starówkach wołacz starówko starówki - przykłady:
- (1.1) Umarł w Izraelu w roku 1988 pod ukochanymi widokami warszawskiej starówki, wiszącymi nad jego łóżkiem w telawiwskim mieszkaniu[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) stare miasto
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. stary mos, starość ż, starzec m, staruszek m, staruszka ż, starowina ż, starzenie n, zestarzenie n, postarzanie n, postarzenie n, starzyzna ż
- czas. starzeć się ndk., postarzać ndk., postarzyć dk., zestarzeć się dk.
- przym. stary, stareńki, starczy
- przysł. staro, starczo
- wykrz. starczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) old town
- arabski: (1.1) المدينة القديمة ż
- białoruski: (1.1) стары горад m
- estoński: (1.1) vanalinn
- hiszpański: (1.1) casco antiguo m
- niemiecki: (1.1) Altstadt ż
- portugalski: (1.1) almedina ż
- rosyjski: (1.1) старый город m
- szwabski: (1.1) Aldschdadd ż
- ukraiński: (1.1) старе місто n
- źródła:
- ↑ A. Rozenfeld: Mój ojciec.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.