stangret (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) prywatny woźnica powożący końmi
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik stangret stangreci dopełniacz stangreta stangretów celownik stangretowi stangretom biernik stangreta stangretów narzędnik stangretem stangretami miejscownik stangrecie stangretach wołacz stangrecie stangreci - przykłady:
- (1.1) Honorcia kupiła obraz olejny ze stangretem ubranym w liberię.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) woźnica, furman, kuczer
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. stangretka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Stangenreiter[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Witold Doroszewski, Objaśnienia wyrazów i zwrotów, „Poradnik Językowy” nr 4/1954, s. 40.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.