stękać (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. stęknąć)
- (1.1) wydawać ciężkie westchnienia
- (1.2) mówić zacinająć się
- (1.3) uskarżać się
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. stękanie n, stęknięcie n, stękała m, Stękała ż/mos
- związki frazeologiczne:
- przysłowie: nie każdy chory, co stęka[1]
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) moan
- szwedzki: (1.1) stöna, stånka, gny; (1.2) stamma, hacka, staka sig; (1.3) jämra sig, jämra, kvida, gny, gnälla, klaga
- źródła:
- ↑
Hasło „chory” w: Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, Druk Emila Skiwskiego, Warszawa 1889–1894, s. 62.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.