westchnienie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) war. rzad. westchnięcie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. westchnięcie n
- czas. westchnąć dk.
- związki frazeologiczne:
- obiekt westchnień
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) gasp, sigh
- baskijski: (1.1) hasperen
- bułgarski: (1.1) въздишка ż, вдишване n
- chorwacki: (1.1) uzdah m
- czeski: (1.1) povzdech m, vzdech m
- fiński: (1.1) henkäisy, hengenveto, huokaus
- francuski: (1.1) soupir m
- hiszpański: (1.1) suspiro m
- kaszubski: (1.1) wzdichnienié n, wzdich m
- litewski: (1.1) alsuojimas m, atodūsis m
- łotewski: (1.1) elsošana ż, nopūta ż
- niemiecki: (1.1) Seufzer m
- nowogrecki: (1.1) στεναγμός m
- portugalski: (1.1) suspiro m
- rumuński: (1.1) gâfâit n, oftat n, suspin n
- słowacki: (1.1) povzdych m, vzdych m
- słoweński: (1.1) vzdih m
- szwedzki: (1.1) flämtning w, suck w
- ukraiński: (1.1) зітхання n
- węgierski: (1.1) sóhaj
- włoski: (1.1) sospiro m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.