stówa (język polski)
stówa (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈstuva], AS: [stuva]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. banknot o wartości stu podstawowych jednostek monetarnych
- (1.2) pot. prędkość 100 km/h
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik stówa stówy dopełniacz stówy stów celownik stówie stówom biernik stówę stówy narzędnik stówą stówami miejscownik stówie stówach wołacz stówo stówy - przykłady:
- (1.2) Jechał stówą, a ograniczenie było do pięćdziesięciu, więc wlepili mu mandat.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) rozmienić stówę • wydać ze stówy
- (1.2) przekroczyć stówę • jechać stówą
- synonimy:
- (1.1-2) setka, stówka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. seta ż, stówka ż, stóweczka ż
- przym. setny
- licz. sto
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- zgrub. od: stówka[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.