stånd (język szwedzki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) stan, warunki[1]
(1.2) hist. stan[2]
(1.3) stan, klasa (społeczna)[2]
(1.4) roślina[2]
(1.5) matecznik[2]
(1.6) wzwód[2]
odmiana:
(1.1) nieodm.[1]
(1.2-6) ett stånd, ståndet, stånd, stånden
przykłady:
składnia:
kolokacje:
civilstånd
synonimy:
(1.1) tillstånd
(1.4) växt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. stå
rzecz. stå
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
  2. 1 2 3 4 5 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 463.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.