srać (język polski)

pies sra (1.1) na trawniku
wymowa:
IPA: [sraʨ̑], AS: [srać],
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) wulg. fizj. wypróżniać się przez otwór odbytniczy
(1.2) wulg. lekceważyć kogoś lub coś, kpić sobie z czegoś

czasownik zwrotny niedokonany srać się (dk. brak)

(2.1) wulg. pot. przesadnie bać się czegoś
(2.2) wulg. pot. mieć o coś pretensje
odmiana:
(1.1-2) koniugacja I
(2.1-2) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Cholera! Ten twój bachor nic tylko żre, sra i wyje!
(1.2) Sram na was, wy skurwysyny!
składnia:
(1.2) srać na + B.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) defekować, załatwiać się, oddawać stolec; pot. robić kupę
(1.2) bagatelizować, ignorować, lekceważyć; pot. bimbać, gwizdać, kichać, olewać; mieć gdzieś, mieć w nosie
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wypróżniać się
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sraczka ż, sracz mrz, sraczyk mrz, obesraniec mos, zasraniec mos, sranie n, dosranie n, dosrywanie n, nasranie n, obesranie n, obsranie n, obsrywanie n, osranie n, osrywanie n, podesranie n, podsrywanie n, posranie n, przesranie n, przysranie n, przysrywanie n, usranie n, wysranie n, zasranie n, zasrywanie n, zesranie n, zesrywanie n
czas. dosrać dk., dosrywać ndk., nasrać dk., obesrać dk., obsrać dk., obsrywać ndk., osrać dk., osrywać ndk., podesrać dk., podsrywać ndk., posrać się dk., przesrać dk., przysrać dk., przysrywać ndk., usrać się dk., wysrać dk., zasrać dk., zasrywać ndk., zesrać się dk., zesrywać się ndk.
przym. sraczkowaty, sraczowy, zasrany, sraki
wykrz. sru
przysł. srak
związki frazeologiczne:
mieć nasrane w głowie / mieć nasrane we łbie • mieć przesrane • mieć minę jak kot srający na pustyni • srać pieniędzmi • srać pod siebie • srać w gaciewyżej sra, niż dupę ma
etymologia:
prasł. *sьrati, prasł. *serǫ → oddawać stolec
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) crap, shit
  • białoruski: (1.1) сраць
  • bułgarski: (1.1) сера
  • czeski: (1.1) srát
  • dolnołużycki: (1.1) sraś
  • duński: (1.1) skide; (1.2) skide
  • esperanto: (1.1) merdi
  • francuski: (1.1) chier
  • górnołużycki: (1.1) srać
  • hiszpański: (1.1) cagar
  • islandzki: (1.1) drulla, skíta, dríta, gera í buxurnar
  • jidysz: (1.1) קאַקן (kakn)
  • niemiecki: (1.1) scheißen, kacken
  • nowogrecki: (1.1) χέζω
  • rosyjski: (1.1) срать
  • słowacki: (1.1) srať
  • szwedzki: (1.1) skita
  • ukraiński: (1.1) срати
  • węgierski: (1.1) szarik
  • włoski: (1.1) cagare
źródła:

srać (język górnołużycki)

wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) wulg. srać
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. srawa ż
przym. srany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.