spławić (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈspwavʲiʨ̑], AS: [spu̯avʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk.

​

znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. spławiać)

(1.1) aspekt dokonany od: spławiać

odmiana:

(1.1) zob. spławiać

przykłady:

(1.1) - Macieju, musicie spławić to drewno Dunajcem przed wakacjami.

(1.1) - Przyczepił się do mnie - powiedział szeptem do najbliżej siedzących. - Przez kwadrans z nim bajdurzyłem w bufecie i nie mogłem go spławić - tłumaczył z rozpaczą w głosie.^[1]

(1.1) Usiadły na trybunach i przywitały go tupotem. – Jesteśmy tu i będziemy, niech rządzący wiedzą, że nas nie spławią – mówiły chórem.^[2]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przysł. wpław

rzecz. spław mrz, spławne n, spławik mrz

przym. spławny

czas. spływać

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: spławiać

źródła: