sonatina (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌsɔ̃naˈtʲĩna], AS: [sõnatʹĩna], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) muz. krótka, prosta sonata; zob. też sonatina w Wikipedii
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Ta sonatina to arcydzieło klasycyzmu.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) sonatina na fortepian • sonatina C-dur • grać sonatinę
- synonimy:
- (1.1) sonata
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sonata
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. sonatina[1] (mała sonata)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sonatina
- hiszpański: (1.1) sonatina ż
- nowogrecki: (1.1) σονατίνα ż
- włoski: (1.1) sonatina
- źródła:
- ↑ A. Zaręba, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, „Język Polski” nr 1/1947, s. 17.
sonatina (język angielski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
sonatina (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [so.na.ˈti.na]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
sonatina (język włoski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.