skjebne (język norweski (bokmål))
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) los, dola
- (1.2) przeznaczenie
- odmiana:
- (1) en skjebne, skjebnen, skjebner, skjebnene
- przykłady:
- (1.1) Da jeg var ung ville jeg bli en berømt forfatter, men skjebnen ville det annerledes. → Kiedy byłem młody, chciałem zostać sławnym pisarzem, lecz los chciał inaczej.
- (1.2) Tror du på skjebnen? → Wierzysz w przeznaczenie?
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) å finne seg i sin skjebne → pogodzić się z losem • å friste skjebnen → kusić los
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
skjebne (język norweski (nynorsk))
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) przeznaczenie
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.