sig (język duński)

wymowa:

Dania: [ˈsαj] lub Dania: [ˈsα]

IPA: [ˈsɑj] lub IPA: [ˈsɑ]

znaczenia:

zaimek zwrotny

(1.1) się

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) = sige → powiedzieć

odmiana:

(1.1) zgodnie z podmiotem: mig, dig, sig itd.; zob. zaimki w jęz. duńskim

przykłady:

(1.1) Han glemte at barbere sig. → On zapomniał się ogolić.

(1.1) Jeg glemte at barbere mig. → Ja zapomniałem się ogolić.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

st.nord. sik

uwagi:

zob. zaimki w jęz. duńskim

źródła:

sig (język szwedzki)

wymowa:

[sej:], [si:g]

znaczenia:

zaimek zwrotny

(1.1) się

odmiana:

(1.1) zgodnie z podmiotem: mig, dig, sig itd.; zob. zaimki w jęz. szwedzkim

przykłady:

(1.1) Han tvättade sig efter kvällsmat. → Umył się po kolacji.

(1.1) Jag tvättade mig efter kvällsmat. → Umyłem się po kolacji.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: