serownik (język polski)
serownik (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) kulin. rzad. ciasto deserowe z sera sernik[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik serownik serowniki dopełniacz serownika serowników celownik serownikowi serownikom biernik serownik serowniki narzędnik serownikiem serownikami miejscownik serowniku serownikach wołacz serowniku serowniki - przykłady:
- (1.1) Ukroję trochę serownika od babci Danusi.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) sernik; daw. serowiec
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) ciasto
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ser mrz, serek mrz, serniczek mrz, sernik mrz, serniczek mrz, serowiec mrz, serownia ż, serowatość ż
- przym. sernikowy, serowy, serowaty, serwatkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. serowy + -nik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: sernik
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.