schweifen (język niemiecki)

wymowa:
IPA: [ˈʃvaɪ̯fn̩] IPA: [ˈʃvaɪ̯ftə] IPA: [ɡəˈʃvaɪ̯ft]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) wodzić, krążyć, wędrować, błąkać
(1.2) techn. zaokrąglać, zaokrąglić, wyginać, wygiąć
odmiana:
(1.1)[1] schweif|en (schweift), schweifte, geschweift (sein)
(1.2)[1] schweif|en (schweift), schweifte, geschweift (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) durch die Stadt/den Wald schweifen • seinen/den Blick schweifen lassenseine/die Gedanken schweifen lassen • in die Ferne schweifen
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Schweifen n, Schweif m, Schweifung ż
czas. schwofen
przym. geschweift
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: schweifenabschweifenausschweifen • umherschweifen • umschweifen
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.